مویا

...

...

    ...

30 تیر ماه 1396 با هم رفتیم لی لی پوت  و کلی باز یکردی بعد رفتیم خونه استاد من و کلی اونجاهم بازی کردی خانم دکتر بنی اقبال یکی از بزرگترین نویسندگاه در رشته من هستن و واقعا عشق و مهربونی ازشون می باره و کلی دوستت داشتن و برات پازل اوردن و دومینو و ما هم با هم صبحت درسی کردیم بعدشم رفتیم خونه سیبا و سپهر خونه جدیدشون که گفتی بهم بریم کلی با سیبا بازی کردی   ...

نمی دونم گاهی پیش می یاد که نمی تونی بنویسی یا حال خوبی نداری یا کمبود وقت البته فکر کنم همون اولی درست باشه . تو عشق منی یعنی به معنای واقعی عسلی اما باید اعتراف کنم که زمان خیلی زود می گذره و واقعا نمی دونم چطوری می شه که یهو بزرگ و بزرگتر میشی یعنی اینکه امسال باید بری پیش دبستانی و سال دیگه کلاس اول باور اینکه چقدر زود بزرگ می شی من رو دیوونه می کنه نمی تونم باور کنم، روزها تند و تند می گذرن خیلی سریع . فقط برات دعا می کنم و آرزوهای خوبی می کنم . این تنها کاری که از من برات بر می یاد دوستای خوبی پیدا کنی بهترین اتفاقا برات بیفته قلبت مثل الان آینه باشه و مهربونو به نیکی و نیک بودن اعتقاد داشته باشی کسی رو ناراحت نکنی و کسی ناراحتت نکنه ی...

به نظر من هر سفری باعث می شه تجربه پیدا کنی و بزرگ شی و زندگی کردن رو یاد بگیری و چه بهتر که این سفر به همرراه همنوردایی باشه که زندگیشون کوهنوردی ، چقدر خوشحالم که با هم همنورد شدیم و اولین قله رو با هم صعود کردیم، پسر ای رو بدون که زندگی مثل کوهنوردی و هدفت توی زندگی مثل قله هستش درسته که فتح قله ها خیلی خوبه و با ارزش و رسیدن به هدفت شیرینه اما این رو بدون که بیشتر زندگیت مثل راه رفتن به قله هستش، معمولا مسیر رسیدن به قله به انسان درس ها و تجربه‌هایی می ده ک روی قله بودن رو براش شیرین میکنه. . . همیشه بر فراز قله ها باشی گل من ...

بهمن ماه امسال خیلی زود اومد و از نصفه گذشت، ببخش گلم که اینقدر زود روزها  ساعت‌ها می گذره که گاهی به من وقت ثبت شدن رو هم نمیده، امسال سالی پر از اتفاق‌های مختلف بود و از وقتی که برات نوشتم تا الان خیلی موضوعات مختلفی برای گفتن دارم اما سعی می کنم سر فرصت و در شرایط مناسب برات بنویسمشون، مهم ترین اتفاق‌ها رفتن اولین قله شما گل پسر بود بعد قبول شدن من در مقطع دکترا وبود که البته کمی مشکل بود برام و ... این پست رو برای آخرین کارهایی که با هم کردیم برات گذاشتم روز 15 بهمن 1395 با علاقه زیاد با من و بابایی به جشنواره فجر اومدی و تا ساعت 2 شب فیلم دیدیم هر چی بهت گفتیم بمون خونه مامی قبول نکردی و اومدی مثل آدم بزرگا فیلم ببین...

وقت هایی هست که زود می‌گذرد تمام می شود بزرگ می شویم و خاطره ها می مانند پسرم کلاس موسیقی اولین مکان اجتماعی که بسیار دوست داشتنی و شیرین است باشد که این عکس ها یادگار خاطرات زیبای کودکیت بماند   روز معلم جشنتون اولین روز ترم دوم پسرونه دخترونه   ...

اینم یک عکس از عشق زندگی من در سن 4 سالگی ...